نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶۲ - الرجاء اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا چند به هجر تو مشوش باشم

در دست هوای تو بر آتش باشم

گیرم که وصال تو میسّر نشود

آخر به امید ساعتی خوش باشم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت ابراز می‌کند که تا زمانی که از دوری محبوب رنج می‌برد، همچنان دل در گرو او دارد و در خیال او می‌سوزد. هرچند ممکن است به وصالش نرسد، اما امیدوار است که لحظه‌ای خوش را تجربه کند.