شمارهٔ ۲۶۶ - الرجاء اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عشق و وابستگی عاطفی است. شاعر می‌گوید که محبت و نوازش معشوق او را پایین نمی‌آورد و درد و غم او نیز به خوشحالی معشوق اضافه نمی‌کند. او به این نتیجه رسیده که از لطف معشوق ناامید است و به جایی رسیده که می‌خواهد فقط در بازی روزگار غرق شود.