شمارهٔ ۴۵ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر هشداری از شاعر است که از خداوند می‌خواهد برکت و رضایت را به او عطا کند. او خواستار تواضع و تسلیم در برابر خداوند است و از او می‌خواهد که در راه اخلاص و صداقت، صبر و شکر را به او بیاموزد. به طور کلی، شاعر به دنبال راهنمایی و مساعدت الهی در زندگی‌اش است.