شمارهٔ ۵۰ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دعای شاعر برای حفظ دلش از تعلقات دنیوی و غیری اشاره دارد. او از خداوند می‌خواهد که جانش را همیشه در سفر معنوی نگه دارد و بینایی روحی به او عطا کند، خواه در کعبه باشد و خواه در مکان‌های دیگر. شاعر به دنبال راهی برای نزدیک‌تر شدن به خداوند و اوج‌گیری در معنویت است.