شمارهٔ ۵۳ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یا رب تو مرا به خلق محتاج مکن
عقلم به هوای طبع تاراج مکن
گر من دم معراج زنم این هوس است
از خاک در توَم تو بی تاج مکن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که او را به نیاز به دیگران وابسته نکند و عقل او را تحت تأثیر خواسته‌ها و خواطر دنیوی قرار ندهد. او می‌گوید حتی اگر به بالاترین مقام و معراج برسد، این خواسته‌ها و هوس‌ها تنها یک آرزو هستند. به این ترتیب، او می‌خواهد که از دنیای مادی دور باشد و به حقیقت معنوی دست یابد.