شمارهٔ ۶۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در سایهٔ رحمت تو خورشید شویم
وز لطف تو نیکبخت جاوید شویم
جز لطف تو اومید نداریم دگر
مپسند که از لطف تو نومید شویم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از خداوند تقاضا دارد که به برکت رحمت و لطفش، او و دیگران را خوشبخت کند و امیدوار است که هیچ‌گاه از رحمت او ناامید نشوند. به طور کلی، احساس نیاز به رحمت و محبت الهی در این شعر به خوبی ابراز شده است.