نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۵ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای در دو نفس صد گنه از من دیده

وز فضل و کرم پردهٔ من ندریده

وای من بتر از هر چه به عالم بتر است

وای تو به تو از من بتر آمرزیده

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساس گناه و ناامیدی اشاره دارد. گوینده از اشتباهات و گناهان خود ابراز تأسف می‌کند و به فضل و بخشش خداوند امیدوار است. او خود را بدتر از هر چیز می‌داند و از خدا می‌خواهد که با وجود کثرت گناهانش، او را مورد بخشش قرار دهد. در واقع، شاعر احساس عمیق ندامت و نیاز به رحمت الهی را بیان می‌کند.