شمارهٔ ۷۴ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر جا[ن] که شنیده است ندای دردت
بر دوش دل افکند ردای دردت
با درد تو دل کیست که درمان طلبد
صد جان عزیزان به فدای دردت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات نشان‌دهنده‌ی عمیق‌ترین همدردی و ارادت به درد و رنج معشوق است. گوینده می‌گوید هر کس که صدای درد تو را شنیده، بار سنگین آن را بر دوش خود احساس می‌کند و در پی درمانی برای آن برمی‌آید. او تأکید می‌کند که هیچ‌کس بدون درد تو نمی‌تواند زندگی کند و حاضر است جان‌های عزیز خود را فدای این درد کند.