شمارهٔ ۷۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به احساس سرمستی و عشقش به معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که با وجود فقر و تهیدستی‌اش، عاشق و شیدای معشوق است. در حقیقت، او معشوق را در کمال می‌بیند و می‌گوید که در این عشق، معشوق تمام وجود اوست و او تنها یک بخش از وجود معشوق است.