نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۴ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

من خواجهٔ عالمم تو معبود منی

مقصود جهانم و تو مقصود منی

هر جا که دلی است شاهدی می طلبد

من شاهد حضرتم تو مشهود منی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر خود را خواجه عالم می‌داند و معبودش را خداوند قرار می‌دهد. او می‌گوید که هدف او در زندگی خداوند است و هر جا که دل‌ها به دنبال گواهی می‌گردند، او در حقیقت خود شاهد خداوند است و خداوند همواره در نظر او مشهود است. به نوعی، شاعر رابطه عمیق و معنوی خود را با خداوند بیان می‌کند.