شمارهٔ ۸۵ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که لذتی به جانش برساند و او را از غم فراق زمانه نجات دهد. او معتقد است که همه چیز در دنیا ناقص است و فقط خداوند کامل مطلق است، پس از او می‌خواهد که به کمال و تمامیتش برسد.