نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۶ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای لطف تو زهر نیستی را تریاک

وای قهر تو از نیستی ما بی باک

از خاک ترابی که کنی آب حیات

پس آب حیات را مریزان در خاک

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تأثیر مثبت لطف الهی بر وجود انسان و اثر منفی قهر او اشاره دارد. شاعر می‌گوید که لطف خدا می‌تواند به زندگی روحی و معنوی انسان رنگ و جلا بخشد، در حالی که قهر او می‌تواند به شکل ناامیدی و بی‌معنایی باشد. همچنین، اشاره به این دارد که اگر از زمین خاکی آب حیات برآید، نباید آن را در خاک بریزیم، زیرا آب حیات باید حفظ شود.