شمارهٔ ۹۰ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خداوند می‌خواهد که در شرایط سخت و دشوار به او کمک کند. او به دو حالت اشاره می‌کند: یکی اینکه خداوند دستش را بگیرد و از ناامیدی نجاتش دهد، و دیگری اینکه اگر قرار است بلایی به سرش بیاید، لااقل صبر و تسلیم در برابر قضا و قدرش را به او عطا کند تا از قهر خداوند دور بماند. این شعر بیانگر احساس نیاز انسان به یاری و حمایت الهی در زمان‌های سخت است.