شمارهٔ ۱۲ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به موضوعاتی مانند محبت و عشق اشاره دارند. اشاره شده که در بهار وجود، همه چیز به می (شراب) وابسته است و این می در ارتباط با عشق و زیبایی‌های زندگی است. همچنین گفته می‌شود که از می و لعل ناب نباید به سادگی گذشت، زیرا هرچه از دست برود، در اصل همان می است که ما را به خود می‌خواند و درک ما از عشق را می‌سازد.