نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب العاشر: البهاریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

رقص آن نبود که هر زمان برخیزی

بی درد چو گردی زمیان برخیزی

رقص آن باشد کز دو جهان برخیزی

کز جان وجود خویشتن برخیزی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم عمیق رقص اشاره دارد. شاعر می‌گوید رقص واقعی تنها برخاستن و حرکت کردن نیست، بلکه باید از درون و با احساسی عمیق آغاز شود. رقص در اینجا نماد نشانی از اتحاد با دو جهان (مادی و معنوی) و برخاستن از وجود واقعی خود است. به عبارت دیگر، رقصی که از درد و درون برمی‌خیزد، رقص حقیقی است.