شمارهٔ ۲۴ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب العاشر: البهاریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هان تا تو مدام دل به مستی ندهی
وز هستی خویش تا نرستی ندهی
تا هستی و نیستیت یکسان نشود
باید که تو نیستی به هستی ندهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر این است که باید از وابستگی به مستی و لذت‌های دنیوی پرهیز کرد. تا زمانی که انسان نتواند بین وجود و عدم خود تفاوت قائل شود و به حالت نیستی خود اهمیت ندهد، نمی‌تواند به حقیقت هستی دست یابد. در واقع، برای رسیدن به آرامش و فهم عمیق‌تر، لازم است که به دنیای مادی و زودگذر دل نبندد.