شمارهٔ ۳۴ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب العاشر: البهاریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در رقص بتم چو آستین تر می کرد
صد شیوه شمایلش به هم بر می کرد
می آمد و آرزویش در پا می ریخت
می رفت و امید خاک بر سر می کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به توصیف رقص بتم می‌پردازد که هنگامی که آستینش مرطوب می‌شود، زیبایی و جذابیتش تحت تأثیر قرار می‌گیرد. او از آمدن و رفتن بتم سخن می‌گوید، که با هر بار ورودش آرزوهایی را به پا می‌ریزد و با رفتنش، امیدها را به ناامیدی تبدیل می‌کند. این ابیات حس زیبایی و اندوه را به خوبی منتقل می‌کنند.