نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۴ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب العاشر: البهاریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر ناله که نی زپرده بیرون آرد

سرّی است که اندر دل محزون آرد

وآن کس که جماد است و درو ذوقی نیست

آواز نیش در حرکت چون آرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به بیان احساسات عمیق و دردهایی پرداخته است که از دل ناامید و محزون به بیرون می‌آید. ناله نی نماد عواطف انسانی است که از درون رنج می‌کشند. همچنین اشاره به این دارد که اگر کسی بی‌احساس و خاموش باشد، نمی‌تواند مانند نی آواز زیبایی را ایجاد کند. در واقع، شور و احساسات واقعی است که به هنری چون موسیقی جان می‌بخشد.