شمارهٔ ۶۳ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که اگر می‌خواهی به داستان‌های مشکل برسی و از دنیای ظاهری به دنیای دل و احساسات نایل شوی، باید از خواب و سستی بیدار شوی. تنها در این صورت می‌توانی به هدف و مقصد مورد نظر، که همان رسیدن به آرامش و کمال است، دست یابی.