شمارهٔ ۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد نوشیدن می (شراب) می‌پردازد و به فرد توصیه می‌کند که از نوشیدن آن پرهیز کند. شاعر به زیبایی‌های ظاهری می اشاره کرده و می‌گوید که حتی اگر می‌روزی دلیل خاصی برای نوشیدنش به نظر برسد، از آن بپرهیز. او می‌گوید که می در واقع آبی برای حیات است ولی در سایه جهل، باید از آن دوری کرد. در نهایت، به این نکته اشاره می‌کند که حتی اگر کسی مانند خضر (پاسدار دانش و حیات) در کنار تو باشد، باید از نوشیدن می اجتناب کنی.