شمارهٔ ۲۰ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از ساقی می‌خواهد که باده‌ای بیاورد که شب گذشته نوشیده است، زیرا او هنوز تحت تاثیر آن باده است. او آرزو دارد که با مستی از خود بی‌خود شود و هشیاری خود را از دست بدهد.