شمارهٔ ۱۹ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف یک روز می‌پردازد که شاعر بین رندی را مشاهده می‌کند که سجاده‌اش را به پیش خمار (نوشیدنی) نهاده و در حال مستی و نعره زدن در بازار است. شاعر از مدعیان عشق دعوت می‌کند که به اوحد وار (به معنای با عشق و تعهد) پاسخ دهند.