نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الفصل الاول - فی الطامات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

مستم دارد زباده ساقی پیوست

مستی که بود جام میش اندر دست

این کار نگر که مر مرا افتاده است

یاران همه از می و من از ساقی مست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به حالتی از مستی و شوق اشاره دارد. شاعر به ساقی اشاره می‌کند که او را در مستی غرق کرده‌است و با اشاره به دوستان خود، از خود می‌نویسد که او تنها کسی است که از ساقی مست شده و بقیه از شراب می‌نوشند. در واقع، شاعر در این ابیات حس تنهایی و عشق به ساقی را بیان می‌کند.