شمارهٔ ۱۰۲ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از بس که غم دنییِ مردار خوری
نه کار کنی و نه غم کار خوری
سرمایهٔ تو از همه عالم عمری است
بر باد مده که غصّه بسیار خوری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی غم و دلتنگی در زندگی می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نباید به غم دنیا و مشکلاتش توجه کرد و باید زندگی را با فعالیت و کار پر کرد. او می‌گوید که سرمایه واقعی هر فرد عمرش است و نباید این عمر را با نگرانی و اندوه هدر داد.