الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان — الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الحادی عشر: فی الطامات و فی الاقاویل المختلفة

فهرست شعرها

• شمارهٔ ۲ — گر عاقلی آن بکن که یزدان فرمود
• شمارهٔ ۵ — بگسل دل خود را تو زپیوند امیر
• شمارهٔ ۳ — در خدمت مخلوق امانی نبود
• شمارهٔ ۱ — سلطان خودم خدمت سلطان نکنم
• شمارهٔ ۴ — چون نیستم از امیر جز دردسری
• شمارهٔ ۸ — تا در پی این فزون و آن کم باشی
• شمارهٔ ۱۱ — در راه کرم کوه به کاهی بخشند
• شمارهٔ ۹ — چندانک تو را به خود بود دسترسی
• شمارهٔ ۷ — در دست مگیر سخت مال دگران
• شمارهٔ ۱۳ — از بخت بدت اگر شکایت باشد
• شمارهٔ ۶ — تا بتوانی ضد خداوندی گیر
• شمارهٔ ۱۰ — بر نفس خودت نئی به کلّی ظالم
• شمارهٔ ۱۲ — در راه توَم گر زیم و گر میرم
• شمارهٔ ۲۱ — هر کاو به وفا گرفته مسکن دارد
• شمارهٔ ۱۹ — این راز درونی مشمر کاری خرد
• شمارهٔ ۱۸ — غوّاصان را اگرچه بیمی نبود
• شمارهٔ ۱۶ — هر چند کسی نیست که هست الّا او
• شمارهٔ ۲۰ — گفتی به شب آیمت [که] بیگاه شود
• شمارهٔ ۱۴ — چشم ار ز ادب به توتیایی نرسد
• شمارهٔ ۱۵ — با قوّت پیل مور می باید بود
• شمارهٔ ۱۷ — چون می ناید زما دمی درخور او
• شمارهٔ ۲۴ — شش پنج کسی زند که بازی داند
• شمارهٔ ۲۶ — اشکم ز دو دیده تا به دریا برسد
• شمارهٔ ۲۷ — می آید و بی دل دو هزار از چپ و راست
• شمارهٔ ۲۲ — آنجا که عنایت خدایی باشد
• شمارهٔ ۲۹ — آن خط که از آن ماه دل افروز دمد
• شمارهٔ ۲۳ — او را خواهی، بگیر یک دم کم خود
• شمارهٔ ۲۵ — گفتم اثری از غم تو می باید
• شمارهٔ ۲۸ — تا آتش رخسار تو را دود نبود
• شمارهٔ ۳۱ — گر دل زتو بگسلد فراموشش باد
• شمارهٔ ۳۲ — نفس سره ام همّت گردون نکشد
• شمارهٔ ۳۶ — گر هیچ سوی زلف تو راهی باشد
• شمارهٔ ۳۵ — بلبل همه شب به درد دل می نالید
• شمارهٔ ۳۰ — آن قوم که راه بین فتادند و شدند
• شمارهٔ ۳۴ — گفتم که شبی با تو توانم دم زد؟
• شمارهٔ ۳۳ — در کوزه نشست گل چو رخسارش دید
• شمارهٔ ۳۷ — قصّاب چو گوشت از سر دست بداد
• شمارهٔ ۴۴ — آن یافت که بودم به ملولی گم شد
• شمارهٔ ۴۵ — گر دل زتو وصل دید اگر هجران دید
• شمارهٔ ۴۰ — فریاد که آن سرو چمن می‌جنبد
• شمارهٔ ۳۹ — چشم سیهت که ناف آهو دارد
• شمارهٔ ۴۱ — بر حرف دم از دل چو نقط می‌افتد
• شمارهٔ ۴۲ — جان را دگر اقبال ز در باز آمد
• شمارهٔ ۴۳ — روز رخ تو کسوت شب می دارد
• شمارهٔ ۳۸ — هر کارد که از کشتهٔ خود برگیرد
• شمارهٔ ۵۱ — گر حکم جهان زیر نگین داشتمی
• شمارهٔ ۵۲ — چون دید دلم که شکل موزون داری
• شمارهٔ ۴۷ — گر دست به جانان برسیدی آخر
• شمارهٔ ۴۸ — بخشش نکند به جز که مولای دگر
• شمارهٔ ۵۰ — بر دل که مقام تست گر نیش زنی
• شمارهٔ ۵۳ — ای باد اگر گذر کنی بر صرصر
• شمارهٔ ۴۹ — گر دیدهٔ تو بتافت کامل مردی
• شمارهٔ ۴۶ — دانی که چرا سیاه گشت آن رخسار
• شمارهٔ ۵۴ — گفتم طربی به صد دل و دین بخرم
• شمارهٔ ۶۱ — چون است به درد دیگران درمانی
• شمارهٔ ۵۶ — بی وصل توَم مباد هرگز نفسی
• شمارهٔ ۵۷ — من معذورم اگر شوم هرزه درای
• شمارهٔ ۶۰ — چشمت که زناز می کند رعنایی
• شمارهٔ ۵۹ — هر روز دلم در طلب دلداری
• شمارهٔ ۵۸ — پرسید زدل دیده که گر ناشادی
• شمارهٔ ۵۵ — دل را چو فتاد با غم عشق تو رای
• شمارهٔ ۶۴ — ای سوخته و ساخته در کار تو من
• شمارهٔ ۶۵ — سهل است مرا یاد تو افزون کردن
• شمارهٔ ۶۸ — بنگر تو بدان ماه فروز دل من
• شمارهٔ ۶۹ — ای عادت تو وعدهٔ باطل دادن
• شمارهٔ ۶۲ — ای شب مدد جان و جوانیم تویی
• شمارهٔ ۶۳ — با ما خبری نداری ای بینایی
• شمارهٔ ۶۶ — هرگز نرود مهر تو پاک از دل من
• شمارهٔ ۶۷ — امروز چنان گفت نگارم با من
• شمارهٔ ۷۱ — بی روی تو دل گفت چه کار آید ازو
• شمارهٔ ۷۴ — ای شب تو علی رغم بدآموز مرو
• شمارهٔ ۷۵ — ابروت که آسمان بیاراید ازو
• شمارهٔ ۷۶ — گر با همه ای که بی منی بی همه ای
• شمارهٔ ۷۲ — شاد است همه عمر نکوخواه از تو
• شمارهٔ ۷۷ — مستم کن و هرچه هست بستان و برو
• شمارهٔ ۷۳ — جزعت به کرشمه چون کند عهدی نو
• شمارهٔ ۷۰ — دل را چه محل کاو بپذیرد غم او
• شمارهٔ ۷۹ — ای دیدن روی تو دل آرای همه
• شمارهٔ ۷۸ — گفتی که تو دل برغم آن دلبر نه
• شمارهٔ ۸۲ — ترکی مکن ای ترک خطایی با من
• شمارهٔ ۸۱ — در هر هوسی دل نگران کوشیدن
• شمارهٔ ۸۳ — ای عقل همیشه از طرب تنها باش
• شمارهٔ ۸۰ — او را که به رایگان گران خواهد بود
• شمارهٔ ۸۴ — گر با من خسته دل بیفتد رایش
• شمارهٔ ۸۵ — بادا! چو رسی به زلف مشک افشانش
• شمارهٔ ۹۰ — هر محنت و هر بلا که در جان من است
• شمارهٔ ۹۳ — من سوخته گر در طمع خام افتم
• شمارهٔ ۸۶ — سیمین زنخت که حسن خواند استادش
• شمارهٔ ۸۹ — آنها که فلک وفا نکرد ایشان را
• شمارهٔ ۹۱ — ای گشته لبت آتش جان را تریاک
• شمارهٔ ۹۲ — انصاف زاختلاف ایّام فرق
• شمارهٔ ۸۷ — چون دید دلم عارض شهر آرایش
• شمارهٔ ۸۸ — یا من به چه دل زنم دَرِ سودایش
• شمارهٔ ۱۰۰ — از آن لطیف تر بت دلکش بین
• شمارهٔ ۹۵ — ای مست غمت عاقل و دیوانه به هم
• شمارهٔ ۱۰۱ — ای دوست اگر گوهر کان می‌طلبی
• شمارهٔ ۹۴ — از روی تو من همیشه گلشن بودم
• شمارهٔ ۹۶ — من مهر تو در میان جان بنهادم
• شمارهٔ ۹۸ — ای غم تو مراد من به جان در مشکن
• شمارهٔ ۹۷ — در پختن سودای تو چون من خامم
• شمارهٔ ۹۹ — چون تو به ادب شوی سوی حق نگران
• شمارهٔ ۱۰۳ — یک حاجت بی‌دلی روا می‌نکنند
• شمارهٔ ۱۰۲ — از بس که غم دنییِ مردار خوری