شمارهٔ ۱۸ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف غواصانی می‌پردازد که در دریا با وجود خطرات، به دنبال مرواریدها و زیبایی‌ها هستند. او اشاره می‌کند که در هر صدفی، مانند زندگی، نمی‌توان به راحتی به زیبایی‌ها دست یافت و این خوشبختی‌ها نادر و خاص هستند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که چنین خوشبختی و زیبایی قابل دستیابی نیست.