شمارهٔ ۲۲ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم عمیق و فلسفی می‌پردازد. می‌گوید در جایی که رحمت و لطف خداوند وجود دارد، حتی اگر انسان دچار گناه و فسق شود، ممکن است از پاکی یا پارسایی برتر باشد. اما در جایی که خشم و قهری الهی حاکم است، انسان‌ها حتی اگر در ظاهر مذهبی و متدیّن به نظر برسند، ممکن است به حقیقت در گمراهی باشند. بدین ترتیب، شاعر به بررسی نسبت میان ایمان، رفتار و تأثیرات الهی بر انسان‌ها می‌پردازد.