نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۸ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر کارد که از کشتهٔ خود برگیرد

اندر دهن و لب چو شکر گیرد

گر بار دگر به پهلوی کشته نهد

از بوی لبش زندگی از سر گیرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به قدرت و تأثیر عشق و زیبایی دارند. جارچی (کارد) که از زیبایی و جذابیت معشوق (کشته) خود بهره می‌برد، از لذت آن شگفت‌زده می‌شود. اگر دوباره به معشوق نزدیک شود، از عطر و بوی لب او زنده می‌شود و زندگی جدیدی را احساس می‌کند. به طور کلی، این شعر نماد عشق، زیبایی و تأثیر آن بر زندگی انسان است.