نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۵ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دل را چو فتاد با غم عشق تو رای

چندانک توانی به غمش می افزای

تا جان دارم دست من و دامن تو

زین سر نروم تا که بُباشم برپای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساس عشق و غم می‌پردازد. شاعر از دل‌مشغولی به عشق و غم ناشی از آن صحبت می‌کند و می‌گوید هرچقدر که می‌تواند، به غم این عشق می‌افزاید. او ادامه می‌دهد که تا زمانی که زنده است، دست از عشق تو برنمی‌دارد و در کنار تو خواهد ماند.