شمارهٔ ۷۶ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر با همه ای که بی منی بی همه ای
گر بی همه ای که با منی با همه ای
گر شاه جهانی و امیر همه ای
چون مرگ به تو رسد اسیر همه ای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به مفهوم وابستگی و ناپایداری وجود انسان اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگرچه ممکن است تو با دیگران باشی و به نظر بی‌نیاز بیایی، اما وقتی که از من دوری، در واقع هیچ‌کس نیستی. همچنین اگرچه ممکن است در زندگی مقام بلندی داشته باشی، در نهایت همواره مرگ می‌تواند همه را در دامی گرفتار کند. به همین دلیل، هیچ‌کس نمی‌تواند از این حقیقت گریز کند.