شمارهٔ ۸۵ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بادا! چو رسی به زلف مشک افشانش
در گوش بگوی این سخن پنهانش
کان شیفته را کز تو فلک دور افکند
یاد تو همی کرد برآمد جانش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از عشق و دلبستگی سخن میگوید. او از شخصی میخواهد که وقت ملاقات محبوبش به زلف زیبای او اشاره کند و بگوید که آن دلبسته، حتی با وجود دوری از محبوب، همچنان یاد او را در دل دارد و جانش به خاطر عشقش پر از غم است.