شمارهٔ ۸۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمجید از سیمین زنخت، استادی به نام حسن، می‌پردازد. شاعر از دشواری‌ها و مشکلاتی که ممکن است بر سر راه او قرار گیرد، سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که پیش از آنکه توبه‌های او شکسته شود، باید از دستاوردهای او قدردانی کرد. شاعر با اشاره به پوشیدن لباس پشمینه، به نوعی آرزوی خوشبختی و موفقیت برای او دارد.