نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پیوسته چو باشی تو به بازی مشغول

هرگز بر حق نباشدت هیچ قبول

انگار که امروز قیامت برخاست

گویند چه کرده ای، چه گویی تو فضول

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت نشان‌دهنده فعالیت و اشتغال انسان به بازی‌ها و سرگرمی‌هاست. شاعر اشاره می‌کند که این مشغولیت باعث می‌شود انسان به حقیقت و واقعیت‌ها بی‌توجه باشد و متوجه عواقب اعمال خود نباشد. به عبارت دیگر، اگر کسی همیشه درگیر تفریحات باشد، هرگز نمی‌تواند به درستی قضاوت کند و وقتی با مشکلات جدی مواجه می‌شود، نمی‌داند چه باید بگوید یا چه کرده است.