شمارهٔ ۴۹ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر بیان می‌کند که اگر تو ظلم کنی، کسی نمی‌تواند فریاد بزند و اگر هم لطف کنی، نمی‌توان بر آن تکیه کرد. همچنین او می‌گوید که رازهایش در قلم نمی‌گنجد و نمی‌تواند آتش درونش را پنهان کند. به طور کلی، شاعر از احساسات عمیق و ناتوانی از بیان کامل آن‌ها صحبت می‌کند.