شمارهٔ ۵۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زین گونه که طبع سرکش دلبر ماست
اومید وصال تو نه اندر خور ماست
درد دل ما هست امیدی نه کاه
سودای محال است که اندر سرِماست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به توصیف حالت عاشقانه خود میپردازد و میگوید که طبیعت دلبر او بسیار سرکش و غیرقابل دسترس است. آرزوی وصال او برای او دستیافتنی نیست و درد دل عاشق به امیدی که از آن ناشی میشود، کماهمیت است. همچنین، عشق او به گونهای است که به نظر میرسد محال و غیرقابل حصول باشد.