شمارهٔ ۵۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر چند که عقل داری و دیده و هوش
ایمن مشو و به دیگران پرده بپوش
آنجا که قضا بر تو کمین بگشاید
نه دیده به کار آید آنجا و نه گوش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به ما یادآوری می‌کنند که حتی اگر دارای عقل و درک هستیم، نباید خود را در برابر خطرات و تقدیر ایمن بدانیم. در مواقعی که سرنوشت ما را در موقعیت‌های دشوار قرار می‌دهد، هیچ‌کدام از توانایی‌های ما، مانند دیدن و شنیدن، نمی‌توانند به ما کمک کنند. به عبارت دیگر، در برابر قضا و تقدیر، انسان ناچار است و بسیاری از توانایی‌هایش بی‌فایده می‌شود.