شمارهٔ ۶۸ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به بیان خودمختاری و استقلال شخصیت خود می‌پردازد. او می‌گوید که به خواسته‌ها و آرزوهای خود پایبند است و از دنیای ملامت‌ها و مشکلات دوری می‌کند. او به این نکته اشاره دارد که چه زاهد باشد و چه گناهکار، او خود را همان‌طور که هست، می‌پذیرد و به خود افتخار می‌کند.