شمارهٔ ۷۴ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساس ناتوانی و درگیری خود با عشق و مشکلات آن سخن می‌گوید. او به زعم خود به خاطر ناتوانی و ناپختگی، قدرتی برای واکنش نشان دادن ندارد. در نهایت، او آرزو دارد که بتواند دوباره به سوی تقدیر و سرنوشت خود بازگردد، حتی اگر فقط چند قدم باشد.