شمارهٔ ۱۰۰ - الحقیقة اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ما خود ز ازل عاشق و مست آمده ایم
شیدا و خراب و حق پرست آمده ایم
دستم چه زنی که در مُصاف غم تو
بی پا و دل و دیده و دست آمده ایم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر عشق عمیق و درد و رنج ناشی از آن هستند. شاعر می‌گوید از ابتدا عاشق و دچار حالاتی همچون شیدایی و خرابی بوده و به جستجوی حقیقت و حق آمده است. او به تصویر احوال خود در مواجهه با غم و اندوه معشوقش می‌پردازد و احساس می‌کند که بدون ابزار و وسایل لازم (پا، دل، چشم و دست) در این مسیر قدم گذاشته است. به‌طور کلی، این شعر نشان‌دهنده عشق آتشین و چالش‌های ناشی از آن است.