نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۰ - طلب الآخرة اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا وسوسهٔ عشق مهیّا نشود

بی صدق و صفا عیش مهنّا نشود

دنیا ندهی زدست و دین می طلبی

این هر دو به یک جای مهیّا نشود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به این دارند که عشق و محبت واقعی فقط زمانی می‌تواند به وجود آید که قلب انسان آمادگی آن را داشته باشد و در غیر این صورت، هیچ لذتی از زندگی حاصل نخواهد شد. همچنین، اگر فردی متوقع باشد که دنیا را به دست آورد و در عین حال دین و معنویت را نیز طلب کند، این دو در یک جا نمی‌توانند با هم مهیا شوند. به عبارت دیگر، برای دستیابی به عشق و معنویت، باید صداقت و پاکی در دل وجود داشته باشد.