نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۷ - الصّبر اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

صبری که دلم بدو قوی بود برفت

بس دیر به دست آمد و بس زود برفت

هر چند که لاف پایداری می زد

چون آتش غم بدید چون دود برفت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چند بیت درباره‌ی صبر و تحمل است. شاعر از تجربه‌ای می‌گوید که صبر و امیدش نسبت به کسی یا چیزی بسیار قوی بود، اما در نهایت آن صبر به سرعت از بین رفت. او به این نکته اشاره می‌کند که با وجود ادعای پایداری و استقامت، وقتی با غم و مشکلات مواجه شد، همه چیز به یکباره از دست رفت و از بین رفت.