شمارهٔ ۳۳ - العبودیة اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
حُسنی که گواه صنع معبود بود
چون حسن بتم زلطف موجود بود
رو بر در او ایاز می باش مُدام
تا عاقبت کار تو محمود بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی و جذابیت حقیقی اشاره می‌کند که نشانه‌ای از خالق وجود دارد. او از ایاز (خدمتکار خاص یک پادشاه) می‌خواهد که همیشه در درگاه معشوق بماند، زیرا در نهایت، کار و سرنوشت او به نیکی ختم خواهد شد.