نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۱ - الطریقة اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

درمان غمت امید بی درمانی است

راه طلبت بی سر و بی سامانی است

سرمایهٔ جمله پای داران ارزد

آن سر که در او مایهٔ سرگردانی است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به درمان غم اشاره می‌کند و می‌گوید که امید درمانی برای غم‌های بی‌پایان است. همچنین، راهی که برای جستجوی مطلوب در پیش داریم، به نظر بی‌سامان و بی‌نظم می‌آید. او تأکید می‌کند که سرمایه‌ همه کسانی که بر پای خود ایستاده‌اند، در حقیقت در سرهایی است که به سرگردانی دچارند.