شمارهٔ ۴۹ - الطریقة اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مستان رهش تمام هشیار آیند
از غایت بی سری کله دار آیند
پادار به رنج اگر چه سرگردانی
سرگشته تر از من و تو بسیار آیند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به وضعیت افرادی اشاره می‌کند که در جستجوی حقیقت یا عشق هستند. آنها با وجود اینکه در این مسیر آشفته و بی‌هدف به نظر می‌رسند، اما از آگاهی و هشیاری خاصی برخوردارند. همچنین بیانگر این است که در میان آنها، افرادی وجود دارند که حتی بیشتر از ما در این سرگردانی و جستجو غرق شده‌اند.