شمارهٔ ۵۳ - الطریقة اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یک ذرّه غمش به صد جهان نتوان داد
و اسرار بلاهاش به جان نتوان داد
اندر غم [او] سوختن و محو شدن
ذوقی است کز آن ذوق نشان نتوان داد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌های شعر بیان‌گر این هستند که غم و مشکلات یک فرد به گونه‌ای عمیق و بی‌نظیر است که نمی‌توان آن را با چیزهای دیگر عوض کرد و حتی بیان کرد. غم او چنان خاص و عمیق است که سوختن در آن و محو شدن در این احساس، لذتی دارد که نمی‌توان به راحتی آن را توصیف کرد.