شمارهٔ ۵۵ - الطریقة اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات از شاعر بیانگر حالتی بین مستی و هشیاری، شادی و غم هستند که در آن شاعر تمام وجودش را خالصانه وقف عشق و آرزوی محبوب کرده است. او به نوعی از احساسات می‌گوید که هیچ‌کدام از حالت‌های معمول انسانی را تجربه نمی‌کند و تنها خواسته‌اش فدای عشق محبوبش است. به عبارتی، شاعر تمام زندگی‌اش را به خاطر عشق خود قربانی می‌کند.