شمارهٔ ۵۹ - الطریقة اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از عشق و longing (دلتنگی) خود برای معشوق صحبت می‌کند. دلش زمانی که به یاد او می‌افتد، به شدت مضطرب می‌شود و به دنبال اوست. اگر هر لحظه کسی بخواهد سر او را به سمت دیگری بکشاند، او آماده است که برای عشقش فداکاری کند و خاک دل‌خوشی خود را بر سر دیگران بریزد. به معنای دیگر، عشق او آنقدر عمیق است که حاضر است از همه چیز بگذرد.