نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۱ - الطریقة اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

صبر از سر استقامتم گو برخیز

در شهر دو صد ملامتم گو برخیز

برخیزم و بر راه غمش بنشینم

گر برخیزد قیامتم گو برخیز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از صبر و استقامت خود صحبت می‌کند و به خود می‌گوید که باید از این حالت بیرون بیاید. او با وجود ملامت‌ها و تبعاتش، آماده است تا در راه عشق بنشیند و اگر زندگی دوباره به او فرصتی بدهد، باز هم قیام خواهد کرد. به طور کلی، شعر به موضوع پایداری در برابر سختی‌ها و عشق اشاره دارد.