شمارهٔ ۷۲ - الحقیقة اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جز نیستی تو نیست هستی به خدا
ای هشیاران خوش است مستی به خدا
گر بت زبر ای حق پرستی روزی
حقّا که رسی زبت پرستی به خدا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به مفهوم وجود و عدم، و ارتباط با خدا اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر وجودی جز خدا وجود نداشته باشد، پس هستی نیز بی‌معنا است. او به هشیاران توصیه می‌کند که از مستی و عشق به خدا لذت ببرند. همچنین، در پایان به این نکته اشاره می‌کند که پرستش و محبت به خداوند می‌تواند انسان را به حقیقت و هدف اصلی‌اش برساند.