شمارهٔ ۷۶ - الحقیقة اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر اهمیت و جمال می (شراب) در زندگی انسان‌ها هستند. شاعر می‌گوید که وجود عالم و بهار به خاطر می است و در جمع‌های می‌نوشی، تو خود را به حقیقت نزدیک‌تر می‌کنی. همچنین تأکید می‌شود که ارزش واقعی لذت‌های زندگی در می نهفته است و هر چیزی که تو را از خودت دور کند، در واقع از تو نیست و می‌باشد که تو را به خودت می‌رساند.